آسيب برساند . اواخر ميزان تا اواسط عقرب ( آبان ) ، شروع خزان و فصل برگ‌ريزان اصفهان است و در آن‌وقت ديگر ميوه‌اى به درخت يا مزرعه نمىگذارند و همه را مىچينند و انبار مىكنند . از اوايل آبان ، معمولا بارندگى شروع مىشود و در اول قوس ( ماه آذر ) تمام برگ درختان ريخته و درخت‌ها مانند چوب خشك مىشوند . در اواخر آذر ، هوا كاملا سرد شده و احتمال باريدن برف مىرود . از اول جدى ( دى ) تا دهم دلو ( بهمن ) ، اوج سرما و باريدن برف و يخبندان است و آن را چهلهء بزرگ مىنامند و از دهم دلو تا اول حوت ( اسفند ) ، سردى هوا بىاعتبار است ، مگر در سال‌هاى استثنايى كه سردى هوا زياد باشد و آن را چهلهء كوچك مىنامند . از اوايل اسفند ، هوا رو به گرمى مىرود و در اول ثور ( ارديبهشت ) ، هوا گرم و معتدل است و در اوّل جوزا ( خرداد ) ، گرمى هوا زياد مىشود ، ولى طاقت‌فرسا نيست . از اين ماه تا اوايل سرطان ( تير ) ، كه هوا به اوج گرمى خود مىرسد ، شروع چيدن ميوه‌هاى درختان در اصفهان است . هواى اصفهان بيشتر صاف و آفتابى است و پيوسته باد معتدل ( نسيم ) در آن در حال وزيدن است . معمولا هوا چنان صاف و شفاف است كه ستارهء زهره در نزديك ماه دو شبه پرتو مىاندازد و در كمال درخشندگى است . هواى اصفهان ، به واسطهء وفور درختان و بخار آبى كه از زاينده‌رود متصاعد مىشود ، لطيف و لطافت و طراوت آن ، بخصوص در فصل بهار ، كاملا محسوس است . ميوه‌هاى پيشرس ، مانند خيار ، از سى تا چهل روز بعد از نوروز و غلهء آن از 120 روز بعد از اعتدال ربيعى جمع‌آورى مىشود . طبيعت اصفهان در دو زمان جلوهء خاص دارد : يكى در ماه ارديبهشت ، كه از لحاظ سرسبزى و خرّمى مزارع و باغ‌ها مانند بهشت مىشود و اين جلوه‌گرى در اواخر ارديبهشت و اوايل خرداد با ظاهر شدن گل‌هاى سرخ